(1) sarrafim : (del turko : sarraf) cambiavaluta (en italiano), bankier.
Kuando vino i le disho a la mujer ke envitó al patrón a komer, eya se metió las manos en los kaveyos : "Kualo v'azer?!" disho, "Bre, mi ombre, kualo izites! Tengo sólo unos garvansos prontos! No tengo nada mas!!".
Le disho el marido : "No ay problem! Tú vas aprontar la meza. Kuando va vinir el musafir yo me v'asentar kon él. Tú vas a ir a la kuzina i vas a'mpesar a yorar. Yora, yora, yora, yora! I vas a vinir yorando i me vas a dizir : No saves kualo me afitó. Me se kemó la kumida entera! Lo ke me kedó es sólo unos garvansos! I ansina los vas a traer los garvansos, ke son muy buenos, i mo los vamos a komer".
Disho la mujer : "Bueno! Porké, no tengo ni el tiempo de aprontar otras kozas, ni stan los magazenes aviertos para i amerkar, ni pará muncha no tenemos". I ansí fue ke la mujer, muy trankila, metió a keyntar los garvansos.
La mujer metió una meza maraviyoza. Vino el patrón i se asentó a la meza kon el marido i los dos se metieron a asperar ke la mujer trayera la kumida.
Fue la mujer a la kuzina i empesó unos yoros ... unos yoros ... ke se stavan sintiendo fin al otro mundo.
Le dizie el marido : "Ven, hanum, dí kualo afitó!".
La mujer ... nada! Sta yorando i no sta viniendo!
A la fin fue el marido a la kuzina i le demando a la mujer kon boz fuerte, para ke sintiera el patrón : "Dime kualo te afitó!".
Le disho la mujer : "No demandes! Me se kemó tofa la kumida!".
"Pasensia! Kualo vamos azer?!" le disho el marido, "Trae los garvansos!".
"No entenditis!" le disho la mujer, "Es los garvansos ke me se kemaron!".