POESIE

LOS DIAS DEL MULINO

por Maltido Koen-Sarano

Muliniko de kavé
A mi nono apartenía.
Asentado en la kiushé,
El lo uzava kada día.

En moliendo él kontava
Kon su grande fantazía,
I la mama mos kantava
Las romansas de sus días.

Vin' un día ke mos fuímos;
El mulino ay kedó.
En los días ke tornimos
El mas nunka no lo uzó.

Otras kozas yo bushkava,
Kuand' un día en un kantón
El mulino yo topava,
I yorí por l'emosión.

Lo laví, lo shavoní yo,
Lo metí en mi salón,
I mis días mas orozos
Tornan a mi korasón.

Ma ayer vino m'inyeto,
El mulino él tomó.
Yo pensí : Onde lo meto?
El en basho lo echó.

Ya lo sé, la ora vino
Ke le tengo de kontar
De los días del mulino
A la noche, antes d'echar.

Retour au sommaire



- Copyright © 1997 Moïse Rahmani <mrahmani.ise@skynet.be> -