Poésies
Sintimientos de un Padre
I yo, komo munchos padres so yeno de kerensya,
Te kero dar una parte de mi vida i de mi sensya
Mi anbisyon, mi dezeyo es de verte en gozo,
I yeno de boena vida kon un avenir ermozo.
Tu alegriya es mi fiesta,tu ansya mi dolor,
Tu sensya , tu tenida,tu glorya es mi onor.
Ansi, tu posedas las bazas de mi vida,
Visto ke mi ansya, mi alegria mi salud i mi diya,
Dependen de tu egzistensya i de tu yida
Ansi, enti se compoza mi reflo i la alma miya.
Kon estas conditiones el bivir esta foerte,
Ma ke poedo azer si esto es mi suerte?
Si tengo un chiko espanto de la muerte
Es por ke kero alkansar a en boeno verte.
Por ti, kuando me veygo en la luna,kuando en el pozo,
Mi penseryo siempre en tus pasos, siempre sin repozo.
Sos de boka dulse i de mirada inosente
Una boz komo kante ke da alegria al ke siente.
Sos mi bevyenta ke meda boraches kon alegria
Sos la baza de mi vida para ke yo riya.
No selo, no ambisyon malgrado mi rikeza,
Prove u rika, no te emporta noestra meza.
Te juro, la foersa de bivir la topo en ti solo
Kon tu nombre, kon tu memorya yo me konsolo.
Vitali Haim Sadacca
El autor nasio en Estanbol 80 anios atras. Mora en Montreal i en Florida e passa doz mezes cada anio en
Turkia. Eskriveva kada semana una poseia por muestro estimado collega Shalom d'Estanbol.
" Un Kastigo "
Komo se paga a un padre los sacrifisyos?
Eran kuatro ijos todos kon boenos ofisyos
Siempre estavan en el entorno de su meza
Alegres, orozos,gozavan de su grande rikeza.
Los anyos pasaron presto, los ijos se kazaron,
Padre, madre, a las amistades se bazaron
Los ijos sefoeron,la kaza kedo vaziya,
Este desgusto los matava, los dezaziya.
Se olvidaron de todo i de todos los sacrifisyos,
Todos saviyan ke la kerensya era sus visyos
Ma,ni en sus dezrepozos, ni en las fyestas,
No seakodraron de dinguna de estas.
La foersa de bivir la topavan en eyos solo,
Para eyos sus egzistensyas era un konsolo
Veniyan ralamente, las kerensyas bolaron
Elmoeras, enyetos de eyos no se akodraron
Estos vyejos syempre kon kaprichos yoraron
Noche i diya kon la soledad se amasaron.
El padre muriya, los ijos kon sus famiyas,
Asentados al lado de sus madres en siyas,
Eran, todos sonbayados en este aspero
Estavan de kara tristes komo luto verdadero.
Avyeron el testamiento kon un dezespero
Porke todos teniyan la alma en el dinero.
"Mis keridos"diziya:kon mi justa konsensya,
Vos eskrivo un testamyento, ma sin kerensya
Mis ijos no foeron meresyentes a mi erensya
Esto me ordeno mi humanismo i mi sensya,
Voestra madre bivera en hotel kon alta vida,
Gozara de mi rikeza fin al diya de su yida
Todo sera para los proves despues de su moerte
A vozotros kastigo, para mi un paso foerte,
Voestro komporto me trusho a este negro buto,
Konseja v oestros ijos.... i no tengash mi luto.
Haïm Vitali Sadacca
THE JEWISH HEART OF RHODES
Albert Russo
in homage to Moise Rahmani, founder of Los Muestros
Island of roses
pink, yellow and white
from the sweet fragrance of petals
to the perfume of roasted almonds
Remember
the rosy cheeks of girls
the vigor of young men
bearing biblical names
They were the roots
of Sefarad, hailing from Iberia
like Torquemada the Satanic Inquisitor
and Ferdinand and Isabel
the very Catholic, very Treacherous
King and Queen of Spain
who forgot all about
Jesus's Jewishness
and killed in his name
chasing his brethren
raping his sisters
cursing the God of Abraham
of Sarah and of Moses
Island of roses
pink, yellow and crimson
from the sweet fragrance of petals
and the perfume of roasted almonds
to the spilt blood of innocence
Half a millenium later
the nazis replayed
the same foul game
sending toddlers and maidens
boys and mature men
as well as sages
to the crematoria
Rhodes, with all your present charm
you have lost your most precious jewel
And don't ever forget it
lest this time you lose your very heart and soul
Albert Russo
Retour au sommaire
- Copyright © 2000: Moïse Rahmani -